Sarcoïden

Sarcoïden

Sarcoïden zijn de meest voorkomende huidtumoren bij het paard. Over de oorzaak van het ontstaan van sarcoïden is niet veel bekend. Er werd gedacht dat er mogelijk een virale aandoening aan ten grondslag ligt, maar het vreemde is dat sarcoïden toch niet besmettelijk zijn. Een paard met een sarcoïd kan een ander paard niet besmetten. Een meer voor de hand liggende theorie achter het ontstaan is dat afwijkende cellen van het sarcoid zich ongestoord kunnen vermeerderen door een storing van het afweersysteem.

Een sarcoid is een goedaardige huidtumor die bij paarden van alle rassen en leeftijden voorkomt. Je ziet ze vooral op het hoofd, de benen en op de buik. Sarcoïden zaaien niet uit. Als paarden er last van krijgen is dit omdat sarcoïden erg groot worden, of omdat er meerdere op één plaats woekeren. Daarnaast is het natuurlijk ook gewoon een vies gezicht als jouw paard een tumorachtige huidreactie heeft.

  • List Item 1
  • List Item 2
Deze tumor is vaak alleen een verdikking van de huid. Soms barst deze open en komt er bloed en viezigheid uit. Ze komen regelmatig voor op plekken waar de huid beschadigd is of bij beenwonden.
Het occulte type uit zich als een grijze, ronde, kale plek. Soms zie je alleen maar een klein kleurverschil in de vacht. Deze vorm komt vaak voor aan de binnenkant van de dij of oksel.
Dit type heeft een bloemkoolachtige verschijning, met een droog, hard oppervlak. Soms hangen ze aan een steeltje. Ze komen het meest voor op het hoofd, de lies, de schacht en de oksels.
Dit zijn kleine knobbeltjes onder de huid van de oogleden, de oksels, de binnenkant van de dij en de lies. Soms liggen ze helemaal los en kun je ze heen en weer bewegen onder de huid. Als ze gaan ontsteken komt er net als bij het fibroblastische type bloed en viezigheid uit.
Dit is een combinatie van bovengenoemde soorten. Deze tref je op iedere plek, maar komen het meest voor op het hoofd, de oksels en de lies.
De kwaadaardige sarcoïd komt maar weinig voor. Deze verspreid snel en vormt nodulaire (knobbelachtige) verdikkingen overal in het lichaam. Als deze openspringen komt er pus uit.

Behandeling

Behandeling van sarcoïden is moeilijk en is afhankelijk van type en locatie. We zijn wat huiverig om biopten te nemen van een sarcoïd, omdat ze daardoor gestimuleerd worden en sneller gaan groeien. In sommige gevallen kunnen sarcoïden chirurgisch verwijderd worden. Als een sarcoïd gesteeld is, kan eventueel afbinden volstaan. Helaas groeit de sarcoïd nadien in veel gevallen weer terug.

Wij hebben goede resultaten met een plantaardige zalf. Met behulp van kruiden wordt het afweersysteem van de patiënt geactiveerd waardoor het sarcoïd wordt opgeruimd. De zalf werkt echter lang niet altijd en kan pijnlijk zijn voor het paard. Het afweer systeem wordt namelijk gestimuleerd door het veroorzaken van een ontstekingsreactie. Deze ontsteking kan soms te heftig verlopen.

Cryochirugie
Net als bij de mens kan een sarcoïd door bevriezing met vloeibare stikstof verdwijnen. Meestal zijn meerdere behandelingen nodig.

Cisplatinum
Dit is een chemotherapie met een cytostaticum waardoor de celgroei geremd wordt. Dit kan alleen bij kleinere sarcoïden.

AW-LUDES
Dit is een zalf die speciaal voor de patient gemaakt wordt. Deze wordt in Liverpool gemaakt door Prof. Derrek Knottenbelt en kan alleen via de dierenarts besteld worden. De resultaten zijn zeer goed.

BCG-injecties
Inspuiten met BCG enkel bij nodulaire en fibroplastische sarcoïden rond de ogen.

Deze behandelingen kunnen eventueel gecombineerd worden met chirurgie.