Keuring

Keuring

Als je een paard gekocht hebt, sluit je veel risico uit door deze te laten keuren door een dierenarts. Dit voorkomt veel narigheid achteraf als blijkt dat het paard iets mankeert. In de emotie tijdens het kopen lijken veel kleine zaken namelijk onbelangrijker dan dat ze in werkelijkheid kunnen zijn. DAP Doetinchem – Zeddam heeft twee officiële keuringsdierenartsen.

Onderzoekprotocol

Nederlandse dierenartsen werken bij aankoopkeuringen volgens een standaard keuringsrapport. Na afloop van de keuring krijg je deze ingevuld mee naar huis. De eerste ruimte op het keuringsrapport is gereserveerd voor de gegevens van de eigenaar of de koper.

Voor de keuring begint is het voor de dierenarts belangrijk te weten wie de kopende partij is en wie de verkopende partij. Een van deze partijen is de opdrachtgever. De opdrachtgever is verantwoordelijk voor de betaling van de keuring. Normaal kun je er van uit gaan dat de koper de keuring betaalt als de koop doorgaat. En omgekeerd; als er tijdens de keuring afwijkingen aan het licht komen waardoor de deal niet kan doorgaan, dan betaalt de verkoper. Af en toe worden er andere afspraken gemaakt. Zorg dat hierover voor het begin van de keuring duidelijkheid is bij alle partijen.

Ook moet de keurende dierenarts weten wat het gebruiksdoel is van het te keuren paard. Een paard dat in de sport moet presteren, wordt anders beoordeeld dan een paard dat ingezet wordt voor de fokkerij. Het geeft duidelijkheid als van beide partijen iemand aanwezig is. Dan is het eenvoudig een duidelijk beeld te schetsen over de geschiedenis van het paard en over de toekomstverwachtingen.

Klinische keuring

Allereerst vindt controle plaats van de gegevens in het paspoort. Pas dan begint de eigenlijke klinische keuring. De dierenarts loopt eerst om het paard heen om een idee te krijgen van de algemene indruk. Hoe is de voedingstoestand? Is het paard links en rechts evenredig ontwikkeld? Hoe zit het paard in de haren? Hoe is de stand van de benen of zijn er andere typische afwijkingen?

Vervolgens is de mond aan de beurt. Er wordt gekeken naar de kleur van het slijmvlies en eventuele afwijkingen aan het gebit die zo zichtbaar zijn. Alleen bij twijfels wordt een monsperder ingedaan om verder onderzoek te doen. Ook de ogen worden gecontroleerd, evenals de klieren in de nek en keelregio.

Met de stethoscoop wordt naar het hart en de ademhaling geluisterd. De dierenarts luistert eerst een keer bij het paard in rust. Later als het paard aan de longe aan het werk gezet is, geschiedt dit nogmaals. Uiteraard moeten hartslag en ademhaling regelmatig klinken en mag geen bijgeruis hoorbaar zijn.

Door het betasten van rug en hals wordt naar afwijkingen of gevoelige plaatsen gezocht. Bij de staart wordt de staarttonus gecontroleerd. Een slap hangende staart gaat namelijk vaak samen met coördinatiestoornissen in de achterhand, beter bekend als ataxie. Een slappe staart vraagt om extra onderzoek.

Beenwerk

Tenslotte komt het bewegingsapparaat aan bod. Alle benen worden zorgvuldig afgetast, waarbij vooral gelet wordt op zwellingen, gewrichtsovervulling, pijnlijke plekken en knobbeltjes. Dit geldt ook voor de hoeven en de zool. Dan gaat het paard naar buiten om de beweging te inspecteren. Op een harde bodem inspecteert de dierenarts eerst de stap en doet wat coördinatietesten. Daarna de draf op rechte lijn en links- en rechtsom op de volte.

Paarden lopen soms heel voorzichtig als ze voor het eerst op een harde ondergrond bewegen. Voor een verkoper is het aan te raden dit vooraf thuis al een keer te oefenen. Door te draven aan de hand en het paard al een keer een volte te laten lopen op harde ondergrond krijgt hij bovendien meer informatie over het bewegingsapparaat. Dit voorkomt onplezierige verrassingen tijdens de klinische keuring. Problemen aan het bewegingsapparaat zijn namelijk de meest voorkomende oorzaak van een negatief aankoopadvies. Ook is het af te raden vlak voor de keuring bij de hoefsmid langs te gaan. Het kan zijn dat het paard een paar dagen gevoelig loopt vlak na het bekappen of met een nieuw beslag.

Conclusie

Als alle onderzoeken gedaan zijn zet de dierenarts de conclusie op het keuringsformulier. Vroeger sprak men in dit geval nogal eens van goedkeuren of afkeuren. Tegenwoordig spreekt men over aankoopadviezen. Een positief of negatief aankoopadvies op basis van de bevindingen tijdens het onderzoek. Dit is vaak geen zwart – wit verhaal. Iedere keuring is maatwerk. Eventuele nevenbevindingen en de risico’s hiervan voor de toekomst worden zorgvuldig afgewogen en besproken met koper en verkoper. Waarbij alles op het onderzoeksprotocol genoteerd wordt.

Na afloop van de keuring heeft de koper meer zekerheid over de gezondheid van de nieuwe aankoop. Bij aankoop van een paard of pony is het verstandig minimaal een klinische keuring uit te laten voeren. Dit voorkomt teleurstellingen in de toekomst. Bedenk wel dat een keuring ook maar een momentopname blijft. Omdat we hier over gezondheid praten, is een garantie natuurlijk nooit af te geven. Wel kan een ervaren dierenarts een prognose geven over de eventuele risico’s op termijn.